കടല്‍

കരവെച്ചുകരയെടുക്കും കടല്‍

ഒതുങ്ങുന്നൊതോരോ ശംഖിലും...

പ്രതിധ്വനി

പ്രതിധ്വനി മന്ത്രിക്കുന്നത്
ഞാന്‍ നിന്നെയറിഞ്ഞേ
എന്ന് മാത്രം

കണ്ണാടി

വിശ്വസിച്ചവരേ ചതിക്കൂ
എന്നറിഞ്ഞതില്‍പ്പിന്നെ
കണ്ണാടി നോക്കിയിട്ടില്ല ഞാന്‍

മഹാനവമി

കുറിയ്ക്കുന്നു ഞാനീ മഹാനവമിയില്‍
ഭൂതതാളിലെ ചുവന്നമഷിയാല്‍
ഉയിരായ്‌ ജന്മം കൊണ്ട
ജ്വലിക്കുമെന്‍ മുറിവുകള്‍

എരിവുകളീ നാളില്‍
വരികളായ് തെളിയവേ
താരമായ്‌, പിന്നെ
മറവിയായ് തീരുമെന്നമ്മ

ഓര്‍മ്മകള്‍ മറവിതന്നാഴങ്ങള്‍
തേടുമീ നാളില്‍
കുറിയ്ക്കില്ല ഞാന്‍,നിന്‍ നാമവും
നീയാം മൌനവും....

ദാസിന്റെ അമ്മ -പി.എന്‍ .ഗോപികൃഷ്ണന്‍

ചില സങ്കടങ്ങള്‍ നമ്മെ ആനന്ദിപ്പിചേകാം,

വേദനിക്കുമെങ്കിലും....ഇന്നത്തെ മാതൃഭുമി വാരികയില്‍

പി.എന്‍ .ഗോപികൃഷ്ണന്‍ മാത്രുഭുമി വാരികയില്‍ എഴുതിയ ദാസിന്റെ അമ്മ എന്നാ കവിത

ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു അനുഭവമാണ് ഉണര്‍ത്തിയത്.
മരണവീട്ടില്‍
മരണത്തിനുമാത്രമാണ്
മുഴുവന്‍ ജീവനുള്ളത്...
കവിതകളിലൂടെ സ്വന്തം തട്ടകത്തിന്റെ ചരിത്രം കുറിക്കുന്ന

പി.എന്‍ .ഗോപികൃഷ്ണന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ഈ കവിത അങ്ങേയറ്റം

മനോഹരവുമായിരിക്കുന്നു.
"കടലിന്നടുത്താണ് താമസം
അതിനാല്‍
പരിചയമില്ല
സ്വരനിഷ്ഠയു‌‍ള്ളോരു സംഗീതം
മുള്ളുതട്ടാത്ത രുചികള്‍ ...."

ഇതാണ് പി.എന്‍ .ഗോപികൃഷ്ണന്‍

email: pngopikrishnan@rediffmail.com